>>


Strona współfinansowana ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego www.efs.gov.pl
LEWA, WSPOMNIENIE PRAWEJ
monodram o charakterze profilaktycznym
wg Krystyny Kofty
w wykonaniu Teresy Stępień- Nowickiej

Reżyseria i opracowanie muzyczne: Tomasz Obara
Adaptacja: Teresa Stępień – Nowicka
 
 

 
 
Ta sztuka może uratować Ci życie!
Ten poruszający monodram dotyka problemu walki z rakiem piersi. To niezwykle szczere wyznanie obrazujące walkę kobiety z sobą samą, własnym strachem i słabościami po to, by żyć. Spektakl pomimo bolesnego i trudnego tematu ma jednak pozytywny wydźwięk.
Monodram Krystyny Stępień – Nowickiej jest mądrą przestrogą, która porusza do głębi, często też mobilizuje do działania i dzięki temu pozwala uniknąć „śmiertelnego grzechu zaniedbania”.


Tak szczerego wyznania polskojęzyczna literatura nie widziała od lat. A tak porywająco napisanego, chyba nigdy. […]
/P.Skutecki/

Monodram powstał w oparciu o książkę znanej powieściopisarki i autorki sztuk scenicznych Krystyny Kofty „Lewa, wspomnienie prawej”. W roli głównej występuje aktorka Teresa Stępień – Nowicka absolwentka PWST w Krakowie wydział we Wrocławiu, związana z teatrem Wiliama Horzycy w Toruniu i z produkcjami serialowymi („Klan”, „Na dobre i na złe”).

Bohaterka dramatu przeżyła w ciągu jednego roku mastektomię oraz bolesną chemioterapię, by szczęśliwie powrócić do zdrowia. Przez cały okres choroby prowadziła dziennik, który jest scenariuszem monodramu.

Spektakl jest wstrząsającym studium cierpienia, walki bohaterki z nowotworem, klęski – amputacja piersi i ostatecznym zwycięstwem – uratowaniem życia. Żywa, ale pozbawiona części kobiecości.

Dziennik zatytułowany "Lewa, wspomnienie prawej" Krystyna Kofta traktowała - jak sama mówi - jako element onkologicznej autoterapii. "Choroba to dramat, chorująca to bohaterka tego dramatu. Chorowanie jest sztuką trudną, chorują bliscy i przyjaciele bohaterki. Oni także są bohaterami tej sztuki" - twierdzi autorka. […]

Na scenie obserwujemy od pierwszych minut spektaklu heroiczną walkę prowadzoną na wielu płaszczyznach. Teresa Stępień-Nowicka pokazuje kobietę, która panicznie boi się własnego strachu - wie bowiem, że jeśli tylko mu się podda, wówczas przegra. Stąd ukrywanie się za żartem, cynizmem, wulgaryzmami. Nie jest to w żadnej mierze stoicka kontemplacja świata - to dosłowna walka na śmierć i życie!

(…) każda scena jest przemyślana, potrzebna, wyrazista, ale równocześnie nieco inna, niż pierwowzór.

[…] Kunszt aktorki sprawił, że wszystko to współtworzyło realistyczny świat kobiety walczącej o życie. To jest charyzma i warsztat aktorski Teresy Stępień-Nowickiej - potrafiła przykuć, wzruszyć i wyczarować magiczną mgłę empatii, która ogarnęła każdego z nas, widzów - także mężczyzn.
/Paweł Skutecki/
div>
     Aktualności       Oferta       Artyści       Galeria       Media       Przyjaciele       Kontakt                                               design by anfit